เมื่อหุบเขาอันสวยงามเต็มไปด้วยไอระเหยอยู่รอบตัวฉัน และดวงอาทิตย์เส้นเมอริเดียนกระทบผิวด้านบนของใบไม้ที่ไม่อาจทะลุผ่านของต้นไม้ของฉันได้ แต่มีแสงเจิดจ้าหลงเหลืออยู่สองสามดวงขโมยเข้าไปในเขตศักดิ์สิทธิ์ชั้นใน ฉันจึงโยนตัวลงท่ามกลางหญ้าสูงข้าง กระแสน้ำหยด; และในขณะที่ฉันนอนอยู่ใกล้พื้นโลก ฉันสังเกตเห็นพืชพรรณที่ไม่รู้จักนับพันชนิด เมื่อฉันได้ยินเสียงหึ่งๆ ของโลกใบเล็กๆ ท่ามกลางก้านไม้ และคุ้นเคยกับรูปแบบต่างๆ ของแมลงและแมลงวันนับไม่ถ้วนที่อธิบายไม่ได้ ฉันก็รู้สึกได้ถึง การสถิตย์ขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ผู้ทรงปั้นเราตามพระฉายาของพระองค์ และลมหายใจแห่งความรักสากลนั้นซึ่งแบกรับและค้ำจุนเรา ขณะล่องลอยอยู่รอบตัวเราในความสุขชั่วนิรันดร์ แล้วเพื่อนเอ๋ย เมื่อความมืดมิดปกคลุมดวงตาของข้าพเจ้า และสวรรค์และโลกดูเหมือนสถิตอยู่ในจิตวิญญาณของข้าพเจ้าและดูดซับพลังของมันไว้ ดังรูปนางสาวผู้เป็นที่รัก ข้าพเจ้าก็มักจะคิดด้วยความปรารถนาว่า โอ้ ข้าพเจ้าจะพรรณนาถึงแนวความคิดเหล่านี้ได้หรือไม่ สามารถสร้างความประทับใจบนกระดาษทุกสิ่งที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นภายในตัวฉัน ว่ามันอาจจะเป็นกระจกแห่งจิตวิญญาณของฉัน เพราะจิตวิญญาณของฉันเป็นกระจกของพระเจ้าผู้ไม่มีที่สิ้นสุด!
โอ้เพื่อนของฉัน – แต่มันมากเกินไปสำหรับความแข็งแกร่งของฉัน – ฉันจมอยู่ใต้น้ำหนักของความงดงามของนิมิตเหล่านี้! ความสงบอันแสนวิเศษเข้าครอบงำจิตวิญญาณของฉัน เหมือนกับยามเช้าอันแสนหวานของฤดูใบไม้ผลิที่ฉันรู้สึกเพลิดเพลินจนสุดหัวใจ ฉันอยู่คนเดียวและรู้สึกถึงเสน่ห์ของการดำรงอยู่ในสถานที่แห่งนี้ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อความสุขของจิตวิญญาณเช่นเดียวกับฉัน
ฉันมีความสุขมากเพื่อนรัก หมกมุ่นอยู่กับความรู้สึกอันงดงามของการดำรงอยู่อันเงียบสงบ จนฉันละเลยพรสวรรค์ของตัวเอง ฉันควรจะไม่สามารถวาดจังหวะเดียวได้ในขณะนี้ แต่ฉันก็รู้สึกว่าฉันไม่เคยเป็นศิลปินที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อีกแล้ว
เมื่อหุบเขาอันสวยงามเต็มไปด้วยไอระเหยอยู่รอบตัวฉัน และดวงอาทิตย์เส้นเมอริเดียนกระทบผิวด้านบนของใบไม้ที่ไม่อาจทะลุผ่านของต้นไม้ของฉันได้ แต่มีแสงเจิดจ้าหลงเหลืออยู่สองสามดวงขโมยเข้าไปในเขตศักดิ์สิทธิ์ชั้นใน ฉันจึงโยนตัวลงท่ามกลางหญ้าสูงข้าง กระแสน้ำหยด; และในขณะที่ฉันนอนอยู่ใกล้พื้นโลก ฉันสังเกตเห็นพืชพรรณที่ไม่รู้จักนับพันชนิด เมื่อฉันได้ยินเสียงหึ่งๆ ของโลกใบเล็กๆ ท่ามกลางก้านไม้ และคุ้นเคยกับรูปแบบต่างๆ ของแมลงและแมลงวันนับไม่ถ้วนที่อธิบายไม่ได้ ฉันก็รู้สึกได้ถึง การสถิตย์ขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ผู้ทรงปั้นเราตามพระฉายาของพระองค์ และลมหายใจแห่งความรักสากลนั้นซึ่งแบกรับและค้ำจุนเรา ขณะล่องลอยอยู่รอบตัวเราในความสุขชั่วนิรันดร์ แล้วเพื่อนเอ๋ย เมื่อความมืดมิดปกคลุมดวงตาของข้าพเจ้า และสวรรค์และโลกดูเหมือนสถิตอยู่ในจิตวิญญาณของข้าพเจ้าและดูดซับพลังของมันไว้ ดังรูปนางสาวผู้เป็นที่รัก ข้าพเจ้าก็มักจะคิดด้วยความปรารถนาว่า โอ้ ข้าพเจ้าจะพรรณนาถึงแนวความคิดเหล่านี้ได้หรือไม่ สามารถสร้างความประทับใจให้กับทุกสิ่งที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นภายในตัวฉัน
Add a Comment